The way you’re dancing / Makes me come alive. Zo begint Brian Molko zijn nieuwe plaat Battle For The Sun. Ja, zo waar optimistisch. Het was even knokken, maar na vijf verbitterde albums gaat de zon schijnen voor Molko en de zijnen. Dat wil niet zeggen dat ze dansen op tafel, maar de liedjes zijn in ieder geval makkelijker te verteren.

Het schijfje komt in eigen beheer uit, na een breuk met de platenmaatschappij. Drummer Steve Hewitt is vervangen door Steve Forrest. En Producer Dave Bottrill (Tool, dEUS) tekent voor de productie. Betekent dit dat Placebo een andere weg in is geslagen? Ja en nee..

Dat nasale stemmetje van Molko blijft een enorme stempel op het geluid van Placebo drukken. Strakke gitaariffs die met veel bombast worden gelanceerd, allemaal niets nieuws. De meerwaarde van Battle For The Sun zit hem vooral in de arrangementen. Dat is een kleine verademing na vijf albums van hetzelfde. Toevoegingen van electronica, strijkers en af en toe blazers op de achtergrond zorgen voor vernieuwing. Dit is ook te horen in koortjes als in ‘Speak In Tongues’. 

Leuke toevoegingen aan het zesde leuke Placebo album. Jammer dat echte uitschieters ontbreken, nummers als ‘Pure Morning’, ‘Meds’ en ‘The Bitter End’. Nummers waarop een festivalwei gegarandeerd synchroon op en neer stuitert. Single ‘For What It’s Worth’ mist die overtuiging, en lijkt meer gemaakt voor de radiostations dan voor de festivalweide - waar de meeste Placebo fans staan.

Commercieel gezien, heeft dit album behoorlijk wat potentie. Placebo klinkt vriendelijker en de volle arrangementen geven Placebo een meer actueel geluid. Fans zullen niet massaal klagen en nieuwe fans zijn te bereiken via deze weg. Een slimme update zonder het roer om te hoeven gooien. Het resultaat, is best goed.

Coldplay
Wie kent ze niet? Coldplay, beroemd van Viva La Vida, Clocks en Lost!, is opgericht in 1996. Dit gebeurde tijdens een introductieweek van de University College London. Chris Martin en Jonny Buckland, die nu nog steeds in de band zitten, hebben toen de band opgericht. Ze hebben toen Will Champion en Guy Berryman erbij gehaald. In 1998 hebben ze een EP gemaakt. Daardoor werden ze uitgenodigd om op een festival in Manchester op te treden.  Daar werden ze gescout. In 1992 kwam toen hun eerste single uit, genaamd: "Brothers & Sisters". Deze plaat kwam terecht op plaats 92 in de Engelse hitlijsten. In 2000 gaan ze over naar een andere platenmaatschappij en in 2003 is de doorbraak met “Clocks”. Sindsdien zijn ze nooit meer weg geweest.

Album
Ze komen nu uit met het album: "LeftRightLeftRightLeft". Rare titel, maar het zij zo. Deze cd kan je gratis downloaden op de site van Coldplay zelf. Het begint gelijk met het nummer "Glass Of Water". Het is een rustig nummer. Zelf is dit wel een goed nummer, maar niet bekend bij de meeste mensen. Trouwens, wat de meeste mensen verwacht hadden, is dat deze cd een live album is. Alle nummers zijn live opgenomen en je hoort het publiek erbij gillen en meezingen. Erg leuk. Om terug te komen bij het nummer "Glass Of Water", is dat je het publiek niet mee hoort zingen. Erg jammer. Het derde nummer, "Clocks", is het eerste nummer van het album wat superbekend is over de hele wereld. Het werd in 2003 een superhit, en het is nu nog steeds een supernummer. Het klinkt goed, publiek is enthousiast en zingt lekker mee. Natuurlijk hoort het nummer "Viva la Vida" er ook bij. Het is track zeven van deze cd. Erg goed nummer, wat in 2008 3 weken lang op nummer 1 stond in de top 40 van Nederland. Jammer dat het nummer ondertussen bij de meeste mensen de neus uitkomt omdat het zoveel gedraaid is op de Nederlandse radio. Daarentegen blijft dit een supernummer, wat niet af te kraken is. Zelf is er op de hele cd een goede interactie tussen Coldplay en het publiek. Erg belangrijk voor een live cd, anders is daar ook niets aan. Het nummer "Fix You" is ook super. Het klinkt goed, beetje teveel bas vanwege de live-opname. Maar het publiek dat meezingt maakt het nog mooier. Vooral als je de stereo knoeihard zet, geeft dat zo’n waanzinnig gevoel! Alsof je dan met al je vriendin bij dat concert aanwezig bent.

Nadelen
Ja, natuurlijk. En dat is niet zo’n kleine ook. Er staan maar negen nummers op! Natuurlijk, voor een gratis te downloaden cd is dat nooit slecht, maar toch. Voor een cd met een live-opname is het leuker om meer nummers erop te zetten dan maar negen in totaal.

Conclusie
Vet goede cd, is zeker aan te raden. Iedereen kent ze wel en ze zingen super. Nu dit een live cd is, en nog gratis ook, kan het zeker in veel huizen gedraaid worden.

Tracklist
1. Glass of Water (4:43)
2. 42 (4:52)
3. Clocks (4:40)
4. Strawberry Swing (4:16)
5. The Hardest Part / Postcards from Far Away (4:15)
6. Viva La Vida (5:24)
7. Death Will Never Conquer (1:39)
8. Fix You (5:39)
9. Death and All His Friends (4:22)

 Showtime........!!!!

Ja ja, daar is hij weer! Weer met een cd met allerlei muziek die hij gemixt heeft. Na al eerdere albums komt hij nu met het album Grand 12 Inches 6. Dit album is een volgeling van vele andere albums die hij gemaakt heeft.
Biografie
Hij begon op zijn zestiende met mixen van nummers. In 1983 begon hij bij radio Veronica, waar hij heel veel ervaring heeft opgehaald. Ook tijdens zijn radio programma kon hij zijn nummers laten horen aan het Nederlandse volk. Maar ook heeft hij veel op cd’s gezet.  Zijn eerste cd kwam uit in 1990 en heette “Styles”.Later, zo rond 2000, is hij begonnen met albums maken onder de naam: Grand 12 Inches. Nu brengt hij weer een cd’s uit met Grand 12 Inches. Deze cd’s zijn een groot succes bij zijn publiek. Nu kijken of deze nieuwe versie van zijn Grand 12 Inches net zo goed is als alle eerdere versies.

Grand 12 Inches 6
Ben Liebrand heeft 4 cd’s in het album gestopt. Lekker lang luisterplezier is daarbij gegarandeerd, maar hoe komt dat? De cd’s bevatten allemaal muziek die iedereen kan herkennen. Er zit oude muziek tussen, en nieuwe muziek.  Door de rustige muziek die hij op het album heeft gezet, kan je lekker naar de cd's luisteren. Een goed album om mee wakker te worden. Ook is het leuk dat je nummers uit ‘De goede oude tijd’ lekker mee kan zingen. De nummers zijn een klein beetje veranderd van het origineel, waardoor je langer luisterplezier hebt. Neem bijvoorbeeld het nummer ‘I Can’t Go For That’. Het is van het origineel afgepakt, het klinkt precies hetzelfde als normaal, maar het is langer dan normaal. Daarbij kom ik op het volgende positieve punt. Een nummer duurt gemiddeld 6 minuten, wat lang is voor een cd. Voor mij is dat prettig, maar ik kan me goed voorstellen dat sommige mensen dat te lang vinden. Neem als voorbeeld het nummer ‘Take Off’. Dit nummer duurt iets langer dan tien minuten. Toch lang. Maar het is wel knap hoe Ben Liebrand het voor elkaar heeft gekregen om zo iets uit te brengen. Je moet als DJ ervoor zorgen dat de luisteraar niet halverwege het nummer een ander nummer gaat opzetten, en dat lukt hem aardig.

Nadelen?
Jazeker, er zijn ook nadelen. Voor de jongere generatie is dit geen leuke cd. Er zit weinig ritme in. Ook als je de originele nummers niet kent, kan je er niets mee. Er staan te veel (meestal oude) nummers in die gemixt zijn. Dan is het zinloos om dit album in bezit te nemen. Zo luisterde ik net het nummer ‘Never Gonna Say Goodbye’ van Poussez!. Het nummer zegt me niets.Het is geen slecht nummer, maar het geeft niet iets bijzonders van: “Wauw! Wat heeft hij dat goed voor elkaar gekregen! Geweldig!” Het is eerder het tegenovergestelde daarvan.

Conclusie
Dit geen goede cd is voor de jonge generatie. Voor de oudere onderons, die Ben Liebrand hebben gehoord op radio Veronica en van zijn muziek houden, zou ik hem zeker kopen.

Tracklist
CD1
01. Frankie Goes To Hollywood - Two Tribes (Annihilation mix)
02. Grace Jones - I'm Not Perfect (But I'm Perfect For You)
03. Hall & Oates - I Can't Go For That (No Can Do)
04. Wings - Goodnight Tonight
05. Propaganda - P Machinery
06. Sparks - Beat The Clock
07. Tom Tom Club - Genius Of Love (Long Version)
08. Flash And The Pan - Midnight Man (Extended Version)
09. Depeche Mode - Just Can't Get Enough (Live Version)
10. The Art Of Noise - Beat Box (Diversion One) Extended Version]
CD2
01. Earth Wind & Fire - Serpentine Fire [12' Promo Version]
02. The Jacksons - Blame It On The Boogie [12' Version]
03. The Three Degrees - Dirty Ol' Man [12' Version]
04. The Players Association - Turn The Music Up! [12' Version]
05. Deniece Williams - I've Got The Next Dance [Special Disco Version]
06. The Whispers - It's A Love Thing [12' Version]
07. Poussez - Come On And Do It [Original 12' Version]
08. Kano - I'm Ready [12' Version]
09. The Philadelphia International All Stars - Let's Clean Up The Ghetto [12' Version]
10. Harlow - Take Off [12' Version]
CD3
01. Shalamar - My Girl Loves Me
02. Peter Brown - Do Ya Wanna Get Funcky With Me
03. Alisha - Baby Talk
04. Vaughan Mason & Crew - Bounce Rock Skate Roll
05. Loleatta Holloway - Crash Goes Love
06. Joe Smooth - Promised Land
07. Cuba Gooding - Happiness Is Just Around The Bend
08. Nairobi featuring The Awesome Foursome - Funky Soul Makossa
09. Pousses - Never Gonna Say Goodbye
10. Dimples D - Sucker Dj's (I Will Survive)
11. Dimples D - Sucker Dj's (suckapella)
CD4
01. Dan Hartman - We Are The Young
02. Joyce Sims - Come Into My Life
03. Flash & The Pan - Waiting For A Train
04. Miquel Brown - Close To Perfection
05. Georgio - Bed Rock
06. Dolly Dots - Ps
07. Vin Zee - Funky Be Bop
08. Rebbie Jackson - Centipede
09. Art Of Noise - Close To The Edit
10. Frankie Goes To Hollywood - Rage Hard

Kortom...altijd lekker!!